روی فرش خانه

پدرم داد کشید

بر سرم : دیوانه !

مادرم دست کشید

بازهم روی سرم

دردسرها دارد

خوشنویسی پسرم

می نویسم بابا

دست من می لرزد

به همه سختی ها

خط من می ارزد

نهادی دو تا سیب در سینی من

که کامل شود  شور آیینی من

شبی شعر ورزیدم و شاعرانه

جهان پر شد از طعم بی دینی من

دماغی عمل کردم و فکرکردم

عوض می شود خود جهان بینی من

ولی بی تو ای یار گندم سرشتم

معطر نشد نان ماشینی من  

اگر یاد تو در دل من نباشد

به پایان رسد قافیه چینی من